Retrospective

Vanaf het begin van het project ging het vrij goed voor een groepje mensen die voor het eerst elkaar spraken. We stelden elkaar voor en gingen meteen brainstormen, achteraf gezien was dit geen slecht idee, maar in de toekomst moeten we denk ik toch wel meer tijd nemen om de opdracht te begrijpen voordat we te overhaast aan de slag gaan. Aan het eind van de dag hadden we al een idee die we graag wilden uitwerken.

De tweede dag kwamen we al redelijk ver. we maakten een taakverdeling en hielden ons daar ook aan. Uiteindelijk liepen de planningen door elkaar heen, omdat er niet veel anders te doen was. Ongeacht het geval dat er niet veel te doen was, waren we wel allemaal bezig met het project. We probeerden elkaar iets uit te leggen als het nodig was en we hadden het erg gezellig (heel belangrijk). Aan het eind van de dag hadden we het ontwerp en de programma af.

Op vrijdag na college ontwerpen ging de helft van onze team, de behuizing uitprinten. Deze werd deels in elkaar gezet.

In de ochtend op de dag van presenteren hebben we de rest van de behuizing in elkaar gezet en de adafruit aangesloten. De hele ochtend werkte hij niet optimaal en probeerde we het op te lossen, maar dit lukten niet tot het moment van presenteren. Toen wij aan de beurt waren en we de smart-object aansloten, deed hij het opeens wel. We waren hier erg blij om, maar we begrijpen het nog steeds niet.

Hier boven is te zien wat wij als team vonden wat goed ging, beter kon en wat we daar aan gaan doen.

Project: Nutteloze smart object

10-9-2018:

Vandaag kreeg de hele jaarlaag de opdracht om, in groepjes, een onzinnig smart object te maken. Nadat we ingedeeld werden, begonnen mijn teamgenoten en ik met brainstormen. Er zaten goede en minder goede ideeën bij. Door alles op te schrijven wat we konden bedenken, ontstond er al snel een lijstje met al onze ideeën waar we overzichtelijk konden kiezen welke ideeën we zouden kunnen combineren en verder uit werken.

Dit zijn onze ideeën die we hebben bedacht bij het brainstormen met een paar schetsen van onze uiteindelijk keuze. 

Toen ons idee helder was begonnen we met het schetsen. Vervolgens verdiepten we ons meer in de ‘Circuit Playground Express’ en de software die erbij hoort. Om een of andere reden deed de arduino het niet op mijn computer en heb ik dat later kunnen oplossen.

12-9-2018:

 Aan het begin van de dag begonnen we met een daily stand-up samen met onze begeleider. We legden uit wat we al bereikt hadden en waar we mee zouden werken. Vervolgens hebben we taken verdeeld. Ik ging samen met een teamgenoot een begin maken aan de behuizing van het project. De andere twee hielden zich bezig met het programmeren. Ik begon met het uitgebreid schetsen van de behuizing inclusief de afmetingen en materiaal. Vervolgens wilden we het hout lasersnijden, maar daar moesten op wachten vanwege een reservering (wat ons uiteindelijk geholpen heeft).

Toen we weer boven waren, kwamen we erachter dat we er niet over nagedacht hadden over hoe we de behuizing in elkaar zouden zetten. Een teamgenoot had het idee om kartelrandjes toe te voegen aan de stukken hout waardoor je ze in elkaar kunt vouwen zonder teveel te moeten plakken of hameren. Later in de middag ruilden we de rollen om en was ik aan de beurt met programmeren en hielden de andere twee zich bezig met de kartelrandjes.

Dit is een schets van de handelingen ons apparaat zou moeten doen.

Het programmeren ging vrij soepel. We hadden een PIR motionsensor nodig die we meteen in het stadslab konden lenen. Na het aansluiten van de bewegingssensor en de bijbehorende extensions gedownload te gebben, konden we eindelijk verder met programmeren. Met een beetje hulp van Erik lukte het vrij snel. We hebben op dezelfde dag de basis van de code kunnen afmaken.

19-09-2018

De dag van de presentatie was vandaag. De deadline was om 12:00 en vanaf 9:30 kregen we de kans om verder te werken aan ons project. De maandag ervoor hadden mijn teamgenoten ervoor gezorgd dat de onderdelen van de behuizing al waren uitgesneden en de naam van het project gegraveerd was.

Hierdoor hoefden we het alleen nog maar in elkaar te zetten. Na het in elkaar te zetten bleek het dat de constructie niet synchroon liep met de software waardoor de machine het niet deed zoals gepland.

Na de hele ochtend geknutseld te hebben, lukten het nog niet. Uitendelijk kwam het moment dat we moesten presenteren. Onze verwachtingen waren laag, maar zodra de machine aan ging, deed hij het opeens. We waren verward en opgelucht tegelijk. Een rede hiervoor zou kunnen zijn dat wij het karton beter op het as van het motortje hebben aangedrukt.

Het doel van onze machine is om een kartonnen plaatje voor een spiegel te laten verschijnen zodra er beweging word gedetecteerd via de bewegingssensor die gemonteerd is aan de voorkant van de kist. Na 3 seconden geen beweging te hebben gedetecteerd zal het kartonnen plaatje weer open draaien waardoor de spiegel weer zichtbaar is.