Retrospective

Vanaf het begin van het project ging het vrij goed voor een groepje mensen die voor het eerst elkaar spraken. We stelden elkaar voor en gingen meteen brainstormen, achteraf gezien was dit geen slecht idee, maar in de toekomst moeten we denk ik toch wel meer tijd nemen om de opdracht te begrijpen voordat we te overhaast aan de slag gaan. Aan het eind van de dag hadden we al een idee die we graag wilden uitwerken.

De tweede dag kwamen we al redelijk ver. we maakten een taakverdeling en hielden ons daar ook aan. Uiteindelijk liepen de planningen door elkaar heen, omdat er niet veel anders te doen was. Ongeacht het geval dat er niet veel te doen was, waren we wel allemaal bezig met het project. We probeerden elkaar iets uit te leggen als het nodig was en we hadden het erg gezellig (heel belangrijk). Aan het eind van de dag hadden we het ontwerp en de programma af.

Op vrijdag na college ontwerpen ging de helft van onze team, de behuizing uitprinten. Deze werd deels in elkaar gezet.

In de ochtend op de dag van presenteren hebben we de rest van de behuizing in elkaar gezet en de adafruit aangesloten. De hele ochtend werkte hij niet optimaal en probeerde we het op te lossen, maar dit lukten niet tot het moment van presenteren. Toen wij aan de beurt waren en we de smart-object aansloten, deed hij het opeens wel. We waren hier erg blij om, maar we begrijpen het nog steeds niet.

Hier boven is te zien wat wij als team vonden wat goed ging, beter kon en wat we daar aan gaan doen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *